BREIEN·mutsen en wanten

Latvian Mitten Knitting Retreat (4)

Tijdens onze breireis is er 1 ding mij het meeste bijgebleven: de gastvrijheid en hartelijkheid waarmee de Letse dames ons ontvingen, en het enthousiasme waarmee ze ons nieuwe technieken wilden aanleren.

286.jpg

Deze 4 dames stonden ons zingend op te wachten aan het Ethnographic Living History House Zvanitaji. En dat was nog maar het begin…

Ze trakteerden ons op een typisch Lets gerecht: zeer donker brood met een soort platte, gezouten boter.

302

Als de dames aan het werk zijn, klinkt er altijd gezang. Spijtig genoeg kan ik het niet laten horen, maar ik kan je verzekeren dat het wel iets heeft, die Letse liederen. Het maakt het werken ook veel lichter als je zingt. Misschien moeten wij dat zelf ook eens wat meer doen.

296

Wist je dat je aan het hoofddeksel kan zien of een dame gehuwd is, ja dan neen? De gehuwde dames dragen onder hun rode sjaal een wit hoofddoek. Waarom dit zo is? Geen idee. Waarschijnlijk om het de mannen wat makkelijker te maken in hun keuze??

300

Deze grote ronde knopen worden gebruikt om de dekens/lakens bij elkaar te houden, die de dames bij koud weer rond hun middel slaan.

303

Oh ja, er werd natuurlijk ook nog wel wat gebreid. Aan de slag met de Rucava Scalopped Edge. Dit golvend boordje wordt na enkele naalden averecht gevolgd door een latvian braid (lichtgroen) en een stukje ajour (wit), om vervolgens opnieuw met latvian braids en fair isle afgewerkt te worden. Op de onderliggende prent zie je hoe een volledige boord er uit kan zien.

20171011_110824.jpg

De vestjes die de volgende twee dames dragen, zijn gebreid in de ‘brioche honeycomb stitch’. Brioche verbruikt zowieso meer garen, dus je kan je wel voorstellen dat deze vestjes lekker veel warmte bieden.

21743720_126491931337777_7846669536660653846_o

321.jpg
Hier wordt getoond hoe je de vestjes verder kan afwerken.

 

En toen gebeurde het ergste wat me kon overkomen… we leerden deze steek zelf te breien, maar helaas…. tot ontelbare pogingen toe lukte het mij niet om deze techniek onder de knie te krijgen. Het was een troost te merken dat ik gelukkig niet de enige was die er niets van begreep.

Hoe dit kwam? Wel, je moet weten dat de Letse dames hun breitechnieken maar op één plaats bewaren: in hun hoofd. Hun werkwijze op papier zetten, is voor hen niet altijd eenvoudig, maar toch hadden ze voor ons een goede poging gedaan. Alleen… wij begrepen de symbolen niet. Moesten we het kaartje lezen alsof het in het rond gebreid was, of vlak? De ene zei zus, de andere zei zo. Een mankement in de communicatie. Het was een chaos alom eerlijk gezegd. Letten zijn ook niet bezig met de steken te benoemen, dus we wisten ook helemaal niet dat dit de ‘brioche honeycomb stitch’ bleek te zijn.

En wie dit het ergste vonden, waren de Letse dames zelf. Echt, ik had zelf medelijden met hen….  Maruta Grasmane, de auteur van het boek Mittens of Latvia, die ons die dag vergezelde, kwam mij persoonlijk haar excuses aanbieden, omdat het maar niet lukte om ons duidelijk te maken hoe we deze steek moesten breien.

Nu, ik had nog nooit brioche gebreid, zoals waarschijnlijk velen van onze groep, maar als je brioche kan breien, is deze steek echt niet zo moeilijk. Het is inderdaad alleen maar een kwestie van de juiste betekenis te kunnen geven aan de juiste symbolen.

Maar zoals ik eerder al zei, de gastvrijheid en de hartelijkheid van de plaatselijke bewoners is zo groot, dat deze ruimschoots de misgelopen workshop compenseerde!

Kijk maar even wat we als tussendoortje aangeboden kregen:

312.jpg

Het is zo hartverwarmend, te zien hoe de mensen hun best deden om ons te verwennen, en wel allemaal met lokale, typisch Letse producten. Is er een betere manier om je in te leven?

Net voor etenstijd verrasten de dames ons met een dansmoment. Je kan je wel voorstellen dat het lachen, gieren, brullen was, met deze volksdansjes!

21728874_126492111337759_8552312449475009232_o  21743833_126492114671092_2128390612995689018_o.jpg

21557769_1561778977198301_382646253370160177_n

21463345_1561778990531633_1649198896326506186_n

Genoeg calorieën verbrand!

Tijdens het middagmaal kregen we een soort pureeaardappel met een roomsaus te eten. En daarna dit overheerlijke dessert, dat je letterlijk met een ‘kwak’ op je bord moet gooien:

316.jpg

Het deed ons denken aan tiramisu, maar dat was het niet. Als iemand dit recept wil delen, graag!

Als ‘kers op de taart’ kregen we die dag een pakketje garen en het patroon om deze wanten te breien.

20171011_114044

Het is een patroontje uit het boek Mittens of Latvia van Maruta Grasmane. Leuk toch?

Hier zie je een van de dames aan deze want breien. Merk op dat zij ook zo’n typische polswarmer met kraaltjes draagt, waarover ik het vorige week had (lees hier).

Ik zie nu pas dat de want (rechter foto) een Rucava Scalopped Edge heeft, terwijl het patroon een rechte boord voorschrijft. Zo krult de boord niet om. Had ik beter aan gedacht toen ik thuis zelf aan de want begon….

Dit is mijn resultaat tot nu toe:

20171011_114012

Voorlopig staat dit werkje ‘on hold’ omdat het eenvoudigste gedeelte van de want nu voorbij is… Elke toer die nu volgt, bevat 5 kleuren om te breien en dat is niet zo eenvoudig… Ik ben dan wel geslaagd in het breien van de Latvian Sampler (lees hier) maar dat was ook al een harde noot om te kraken…

De Latvian Sampler had ik trouwens mee om te tonen aan Maruta Grasmane. Het gaf me een blij en trots gevoel dat zij vol verwondering was van mijn breiwerk. Meteen kwamen de andere Letse dames ook mijn werk bewonderen, en haalden ze hun fototoestel boven. Spijtig genoeg heb ik zelf geen foto van ‘mijn’ toonmoment. Dat zou dan voor mij weer de kers op de taart zijn. Maar deze belevenis zit zowieso diep in mijn hart.

In de terugtocht naar ons hotel stopte de bus aan een klein wolwinkeltje. Diegenen die nog niet bekomen waren van de brioche honeycomb, waren dit zeker wél na dit blitsbezoekje.

Het dochtertje van de uitbaatster heeft duidelijk al de smaak van het handwerken te pakken.

En hoe gekker, hoe liever: Elspeth kocht berewarme wanten!

In de omgeving van dit winkeltje zat een oude man de aandacht te trekken door op zijn accordeon te spelen. Dit bleek een Rus te zijn die een dertig jaar geleden naar Letland is komen wonen. Ik denk dat je niet wil weten, welk verhaal er achter deze man schuilt….

324.jpg

… maar hij was wel fier dat hij op de foto mocht!

Volgende week vertel ik voor de laatste keer over de Letse breireis. Blijven lezen!

 

 

Advertenties

5 gedachten over “Latvian Mitten Knitting Retreat (4)

  1. Hello from Germany!

    I read this post with pleasure, it is great to see that you had such a great experience as we had at the first Knitting Camp in May…

    We also had problems with the brioche honeycomb pattern, but as this was only one part f many interesting patterns and samples at that day and as it is really not the “one Rucava pattern” I didn’t mind ;=)

    I wrote about my experiences here at my blog: http://www.wockensolle.de/lets-knit-in-kurzeme-tag-3/

    you will see many common faces!

    Do you use the english or the german edition of “Mittens of Latvia”? I ask because I translated the book to german and I would love to know what is easier to read for vlaamse or hollandse damen ;=)

    Cheers, Connie

    Like

    1. Hello Connie, thanks for your reaction! It was a wonderfull trip for you as wel! I have read your post too. We seem to have had the same expierence. I have the english version of the book. We speak German but English is more comprehensive for most of us.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s